انجام مراسم مذهبی بین زرتشتیان نیز مرسوم است و به شکل سوگهای همگانی و جمعی
و همچنین خصوصی انجام میگیرد. برخی از مراسم مذهبی زرتشتیان از اول تا پنجم
تیرماه در زیارتگاه بونوپرس، هیجدهم فروردین در زیارتگاه هریشت و در روز سوم تا
دهم تیرماه در زیارتگاه چکچکو انجام میشود.
برگزاری آداب عزاهای شخصی و خانوادگی بین زرتشتیان، آئینهای ویژهای دارد.
به محض این که یک فرد زرتشتی جان به جان آفرین تسلیم کند، پلک چشمهای او را میبندند،
دستهای اورا روی سینه میگذارند و پاهایش را از زانو تا میکنند؛ سپس او را در
گوشهای از منزل که شسته و رفته و آب و جارو شده باشد، روی تختخواب آهنی یا روی
زمین سنگفرش شده میخوابانند و با روپوشی نظیف و شسته سر تا پای او را میپوشانند.
مردهکشها که زرتشتیان آنها را پیشگاهنان مینامند و تعدادشان همیشه زوج است
(یعنی دو، چهار یا شش نفر) پس از غسل کردن و پوشیدن لباس سفید، میت را در تابوتی
که زرتشتیان آن را گهن یا کاهان مینامند، میگذارند و به آرامگاه میبرند. بستگان
و خویشاوندان و دوستان میت که در خانه جمع شدهاند به احترام شخص مرحوم، چند قدم
پیاده او را مشایعت میکنند و بعد با وسایل نقلیه پشت سر متوفی به آرامگاه میروند.
بردن مرده به آرامگاه باید هنگام روز باشد، بهطوری که مراسم دفن پیش از غروب
آفتاب تمام شود. در آیین زرتشتی، سپردن مرده به خاک در شب جایز نیست و در عین حال
دفن میت باید قبل از سپری شدن بیست و چهار ساعت از زمان درگذشت انجام گیرد.
موقع دفن میت، هفت شمع در نمازخانه روشن است و موبدان (قانوناً باید دونفر
باشند) در حالی که روبروی میت میایستند به سرودن گاتها میپردازند و وقتی به
نقطه معین رسیدند، با اشارهدست آنها پاکشویان میت را به سوی محل گور میبرند و
آن را با تخت آهنی در گور کنده شده میگذارند. روی قبر با سنگهای سیمانی پوشیده و
درزهای آن با سیمان گرفته میشود و بعد روی آن را با خاک میپوشانند. پس از چند
ماه روی گور، سنگ انداخته میشود و نام شخص درگذشته روی لوح حک میشود.
در روز «سوم» درگذشت، آیینی به نام سوم (روز سِومون) برگزار میشود و نیز مجلس
ترحیمی که زرتشتیان آن را «پَرسه» میگویند به یاد شخص درگذشته برپا میشود که در
آن آشنایان و دوستان خانواده از زرتشتی و غیرزرتشتی حضور مییابند. در بامداد روز
«چهارم» مراسمی به نام چهارم و بعدازظهر روز «دهم» مراسم دهه و در روز «سیام»
مراسم سی روزه به نام شخص درگذشته به جا آورده میشود. روز «سی ویکم» یعنی درست یک
ماه پس از درگذشت، مراسمی مذهبی به نام «روزه» به یاد شخص مرحوم برگزار میشود و
این مراسم هر ماه تا یازده ماه متوالی ادامه دارد. در ماه دوازدهم که درست یک سال
از فوت شخص مرحوم میگذرد، «مراسم سال» انجام میشود. زرتشتیان معمولاً آیین
سالگرد درگذشت را تا سی سال بهجا میآورند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر