تقویم ایران باستان، دارای گاهنمای خورشیدی است، یعنی از یک دوره گردش زمین به
دور خورشید که 365 روز و پنج ساعت و 49 ثانیه است، تشکیل میشود. سال، دوازده ماه
به نامهای فروردین، اردیبهشت، ... و اسفند دارد و هر ماه، سی روز دارد که به
ترتیب به نامهای زیر نامیده میشوند:
اورمزد، وهمن، اردیبهشت، شهریور، سفندارمزد، خورداد، امرداد، دیبآدر، آذر،
آبان، خیر، ماه، تیر، گوش، دیبمهر، مهر، سروش، رشن، فروردین، ورهرام، رام، باد،
دیبدین، دین، ارد، اشتاد، آسمان، زامیاد، مانترسفند و انارام.
هرگاه در هر ماه، نام روز و ماه با هم برابر میشد، آن روز را جشن میگرفتند.
مثلاً در روز فروردین و فروردین ماه جشن فروردینگان بود و در روز اردیبهشت و اردیبهشت
ماه، جشن اردیبهشتگان و به این ترتیب تا پایان سال 12 جشن ماهیانه وجود داشت.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر